dinsdag, 7 sept 2010
1. Achillespees-ontsteking
2. Hardlopen en conditie
3. Scheenbeenvlies-ontsteking
4. Verschijnselen stress
5. Wandelen en conditie
De tenniselleboog is een overbelasting ter hoogte van de aanhechting van de strekspieren van de pols. De pijn wordt aangegeven aan de buitenkant van de elleboog. Soms met uitstraling naar de onderarm of schouder.
Met name 's-ochtends kan het moeilijk zijn om de elleboog volledig te strekken. Als de pols wordt gebogen of tegen weerstand wordt gestrekt neemt de pijn ter hoogte van de elleboog toe.
Bij tennissers, ijshockeyers en badmintonners komt deze blessure regelmatig voor. Ook niet-sporters die de strekspieren van de pols veel gebruiken kunnen klachten krijgen. Klussers die schroeven indraaien zijn hier een voorbeeld van.
De oorzaak is vaak gelegen in steeds dezelfde draaibeweging maken met de pols. Ook speelt overbelasting in de vorm van zwaar tillen vanuit de polsen een rol.
In het geval van tennissers kan de oorzaak liggen in een verkeerde techniek, te verkrampt trainen, te harde bespanning van het racket en een te grote grip van het racket.
De tenniselleboog is een moeilijk te behandelen blessure. Mocht na 1 jaar nog geen verandering in de klachten zijn opgetreden dan wordt vaak een operatie uitgevoerd. De fysiotherapeutische behandeling zal zich richten op het verminderen van de pijn, het beweeglijk houden van gewrichten waarbij extra aandacht wordt gegeven aan de nek-, borstwervels en de pols, en het op lengte houden van de spieren. Ook het verbeteren van de spierkracht is erg belangrijk omdat dit het weefsel sterker maakt. De tenniselleboog zal dan in de toekomst minder snel ontstaan.
Van belang is om de spierfunctie van de gehele arm te stimuleren. Zijn de klachten verdwenen dan mag weer met de training worden begonnen. In het begin met een zeer lage belasting, dus korte series met weinig weerstand. Na steeds 1 week zonder toename van de klachten mag de belasting iets opgevoerd worden.
Terug naar het overzicht van veel voorkomende sportblessures.